27 - 28 września 2010 r.
26 - 27 sierpnia 2010 r. |
Sceniczne zasady prezentacjiPodstawą wszelkich działań jest koncentracja. Nigdy nie należy wychodzić na scenę rozkojarzonym. Ruch dynamizuje wystąpienia i zmusza do aktywności słuchaczy. Należy w nim jednak unikać przypadkowości. Wszelkie gesty powinny być przemyślane i uzasadnione. Najważniejszą częścią sceny jest jej środek i lewa część, nadają się one najlepiej do wypowiadania najważniejszych treści. W wystąpieniach publicznych dobrze jest unikać ruchów równoległych, skosy są o wiele bardziej plastyczne i prezentacja sprawia wrażenie ciekawszej. Niezwykle istotna jest także mocna pozycja ciała mówiącego. Najprościej uzyskuje się ją stając w lekkim rozkroku, dzięki czemu ciężar ciała rozkłada się równolegle. Kontakt wzrokowy ze słuchaczem często wywołuje w nim większe skupienie, dlatego dobrze jest przynajmniej raz doprowadzić do spotkania się z nim wzrokiem. Jeśli przemówienie zostaje skierowane do tłumu należy podzielić go na sektory i patrzeć w ich środek. Najczęściej popełnianym w tej kwestii błędem jest błądzenie wzrokiem po ścianach. Siła i tembr głosu muszą sprawiać wrażenie bardzo pewnego, w połączeniu z rozmyślnymi pauzami wypowiedź staje się wyrazista i dostojna. Rytm mówienia ma kluczowy wpływ na budowanie dramaturgii wypowiedzi i nie pozwala słuchającemu na utratę skupienia. Nie należy zapominać o równomiernym oddechu. Idealne wystąpienie publiczne musi mieć wyraźne rozpoczęcie, rozwinięcie i zakończenie, dzięki temu uczestnik wie, kiedy może przestać słuchać i np. zacząć zadawać pytania. Odpowiednia i skuteczna prezentacja jest niezbędna w drodze do osiągnięcia sukcesu zawodowego. Autor: Janusz Buzek Ekspert |
Podstawą wszelkich działań jest koncentracja. Nigdy nie należy wychodzić na scenę rozkojarzonym. Ruch dynamizuje wystąpienia i zmusza do aktywności słuchaczy. Należy w nim jednak unikać przypadkowości. Wszelkie gesty powinny być przemyślane i uzasadnione. Najważniejszą częścią sceny jest jej środek...
Metody rozwoju możliwości menedżera cz.1
W dłuższym czasie kompetencje menedżera wyznacza jego potencjał (tj. motywacja i predyspozycje) oraz sposób w jaki ten potencjał rozwija. W zarządzaniu, podobnie jak w sporcie i wszelkich innych działaniach gdzie istnieje wyraźna konkurencja, istnieją efektywne i nieefektywne sposoby...